کوره ذوب فلزات رنگین

بنر فلزات رنگین

کوره ذوب فلزات رنگین

آشنایی با کوره های ریخته گری

-به طور كلی كوره های زير در ريخته گري وذوب فلزات مورد استفاده قرار مي گيرند،

– كوره های بوته ای يا زمينی از نوع ثابت و گردان .

– كوره های تشعشعی يا روبادده از نوع ثابت و دوّار

-كوره های قوس الكتريكی از نوع مستقيم و غير مستقيم

– كوره های القائی با فركانس كم و فركانس بالا ، همچنين هسته دار (كانالی ) و بدون هسته

– كوره های زيمنس – مارتين

– كوره های كوپل

كوره های زمينی يا بوته ای

– كوره های بوته ای يكی از متداولترين كوره هايی است كه از دير باز در صنعت ريخته گري سنتي رواج داشته است و به علت سادگی ساخت ، ارزانی قيمت و سهولت شرايط كار آن تا به امروز در كليه ريخته گری های سنتی به عنوان يكي از كوره های اصلي ذوب فلزات و در كارخانه های متوسط و بزرگ به عنوان كوره هاي كمكي ارزش خود را حفظ كرده است ، ساختمان كوره به سه قسمت تقسيم مي شود كه عبارتند از :

-بدنه فلزي و صفحه زير كوره

– قسمتهاي نسوز كوره ( بدنه نسوز ، كف كوره ، محل ورود شعله يا آجر فرم فارسونكا ، زير بوته اي ، و درب كوره )

– وسايل ايجاد احتراق در كوره ( شامل ونتيلاتور يا دمنده هوا ، فارسونكا يا مشعل )

كوره هاي بوته اي به سه نوع a ) بوته ثابت b ) بوته متحرك c ) بوته ثابت و كوره گردان ساخته و مورد استفاده ريخته گران قرار ميگيرد .

-قسمتهاي مختلف كوره زميني عبارتند از :الف) بدنه فلزي ب) صفحه فلزي كف كوره ج) ديواره نسوز د)درب كوره ه) دستگاه دمنده هوا يا ونتيلاتور و) فارسونگاه يا مشعل ز) زير بوته ای

– براي ساخت يك كوره زمينی نياز به وسايل و تجهيزات پيچيده ای نيست و با اطلاعاتی كه هنرجويان و دانش آموزان اين رشته به دست می آورند ميتوانند براحتی اقدام به ساخت آن نمايند. بطور مثال بدنه فلزي كوره ورقي است به ضخامت يك سانتيمتر كه به صورت لوله ای باقطر حدود 100سانتيمتر و ارتفاع 100سانتيمتر درآمده است، بعضي از ابعاد ديگر كوره زميني به طور تقريب در ذيل آمده است .

قطر داخلي ، Cm 360 ارتفاع زير بوته اي ، Cm 20 قطر زير بوته ای ، Cm 20

ضخامت جداره نسوز Cm 15- 30 درب كوره :از آجرهای نسوز فرم به قطر ، Cm 55

ضخامت لايه دوم جداره نسوز : Cm15 – 30 ونتيلاتور: سه فاز و حداقل توان يك اسب بخار.

كوره های تشعشعی

-كوره های تشعشعی (شعله ای –روباده ) به كوره هائی گفته ميشود كه بين محصول احتراق و مواد شارژ تماس مستقيم برقرار می باشد و حرارت از سه طريق ، جابجايی ، هدايت و تشعشع به مذاب می رسد . هوا و سوخت توسط مشعل يا مشعلهايي ازيك طرف كوره به داخل محفظه احتراق (كوره) تزريق ميگردد ودر اثر سوختن حرارت لازم را برای ذوب شارژ فراهم مي كند.

سوخت اين كوره ها ميتواند مايع، گاز و حتي جامد باشد.

ظرفيت اين كوره ها بين 15 تا 75 تن متغير است امّا انواع كوچك آن حتي كمتر از 500Kg نيز ساخته شده اند . از اين نوع كوره ها به عنوان نگهدارنده نيز استفاده ميشود كه ظرفيت آنها تا 90 تن نيز ميرسد.

كوره دوّار

-ساخت اين كوره ها براي اولين بار در سال 1930 آغاز و چند سالذ بعد ، تعدادي از اين كوره ها در كارخانجات صنعتی اروپا شروع به كار كرد. كوره های دوّار از نوع غير مداوم بوده كه مذاب گيری در آنها با شارژ سرد آغاز مي شود ، همچنين ميتوان برای بالا بردن درجه حرارت مذاب تهيه شده از كوره های ديگر مانند كوپل استفاده نمود. ظرفيت اين كوره ها از 250 Kg تا 15 تن ميباشد وبيشتر در واحدهای چدن ريزی ماليبل و خاكستری و حتی به مقدار كمتری در تهيه چدنهای آلياژی و نشكن مورد استفاده قرار ميگيرد.

-كوره های دوّار از قسمتها و تجهيزات زير تشكيل شده اند.

-ونتي لاتور 2-116-تابلوی فرمان 3-116-كانال احتراق 4-116-لايه نسوز كوره

-بدنه اصلي كوره 6-116-مجراي خروج مذاب 7-116-رينگ جهت چرخش كوره

– كانال شارژ كوره 9-116-مكانيزم گرم كننده هواي دم 10-116- مشعل

-الكتروموتور و جعبه دنده 12-116-شعله گير 13-116-لايه نسوز كوره

-زانوی هدايت شعله 15-116-پايه فولادی زانو 16-116-شاسی كوره

طرز كار كوره دوّار

– برای روشن كردن كوره ابتدا شعله افروخته ای را در كنار فارسونگا قرار داده شير سوخت را باز كرده ونتيلاتور را روشن ميكنيم ،سوخت مشتعل شده و شعله وارد كوره مي گردد. بعد از تنظيم شعله كوره پيش گرم مي شود ، پس از آن كوره خاموش و شارژ درون كوره ريخته می شود وسوراخهای تخليه مذاب نيز بسته ميشوند ، آنگاه كوره مجددا روشن شده و تا هنگام خميری شدن به فاصله زماني معين نيم دور كوره را به چرخش در مي اورند تا گرمای قسمت بالای كوره به زير شارژ منتقل شود ، بعد از اينكه شارژ كاملا نرم و شروع به ذوب شدن نمود می توان حركت چرخشی كوره را بطور مداوم ادامه داد ، بعد از ذوب و دادن فوق ذوب مناسب به مذاب كوره خاموش ، ابتدا سرباره گيری و سپس مذاب در پاتيل پيش گرم شده تخليه مي گردد.

بوته ها و پاتيل ها

– بوته وسيله ای است كه جهت ذوب فلزات به مقدار كم از آن استفاده ميشود ، ظرفيت بوته ها بر اساس گنجايش مقدار چدن مذاب تعيين مي گردد ، و انواع آن بر اساس جنس عبارتند از بوته های گرافيتی ، كاربيد سيليسيم ، چدن و…

-عمر بوته ها بستگی به عوامل مختلفي دارد كه در ذيل به تعدادی از آنها اشاره مي شود.

-روش انبارداری (درمحلی خشك و بدون رطوبت نگهداری شوند. )

-توجه در مواقع حمل ونقل بوته ها (ضربه يا ايجاد خراش در جدار شيشه ای عمر بوته ها را كاهش ميدهد.

-شكستن در اثرشوك حرارتي

-اكسيداسيون و جذب شيميايي عناصر از روانسازها و سرباره ها

-شارژ نا درست مواد فلزی جامد

-آسيب ديدگی در اثر انبر نامناسب

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا